پایش از راه دور، روند بهبودی بعد از عمل جراحی سرطان رو بهتر می‌کنه

یه تحقیق جدید که دکتر تریسی کرین، یکی از مدیرای برنامه کنترل سرطان تو مرکز جامع سرطان سیلوستر (بخشی از دانشکده پزشکی دانشگاه میامی) تو نوشتنش همکاری داشته، نشون میده که پایش از راه دور بیمار (RPM) روند بهبودی بیماران جراحی سرطان رو خیلی بهتر می‌کنه.

این کارآزمایی که تو مجله npj Digital Medicine چاپ شده، مراقبت از راه دور (RPM) رو با مراقبت سنتی (که فقط توسط جراح انجام می‌شه) روی ۲۹۳ بیمار مقایسه کرده. این بیمارها برای سرطان‌های دستگاه گوارش، ادراری-تناسلی یا زنان، تحت عمل‌های جراحی بزرگ شکم یا لگن قرار گرفته بودن.

بیمارای گروه RPM یه مچ‌بند هوشمند می‌بستن و علائمشون رو از طریق یه اپ موبایل، قبل از عمل و در فواصل منظم بعد از ترخیص گزارش می‌دادن. هر وقت داده‌ها از حد تعیین‌شده خارج می‌شد، پرستارها خودشون با بیمارها تماس می‌گرفتن. گروه کنترل فقط پیام‌های خودکار دریافت می‌کرد.

نتایج نشون داد که تا روز چهاردهم بعد از عمل، نرخ بهبودی عملکردی ۶ درصد بیشتر بود و عوارض جدی هم کمتر بود. بیمارها همچنین از مدیریت بهتر علائم و تداخل کمتر با کارهای روزمره‌شون خبر دادن.

کرین، که مدیر پزشکی سبک زندگی، پیشگیری و سلامت دیجیتال تو مرکز سیلوستره، گفت: «دو هفته اول بعد از ترخیص خیلی حیاتیه. مراقبت RPM کمک می‌کنه این شکاف بین بیمارستان و خونه پر بشه، مشکلات زود تشخیص داده بشن و به روند بهبودی کمک بشه.»

این تحقیق روی نتایجی که خود بیمار گزارش می‌داد و نشانگرهای دیجیتال تأکید داشت و یه راه مقیاس‌پذیر و بدون دردسر برای پایش روند بهبودی ارائه می‌داد. تو این تحقیق هم شرکت‌کننده‌های انگلیسی‌زبان و هم اسپانیایی‌زبان حضور داشتن و بیشترشون هم از دستگاه‌های شخصی خودشون استفاده می‌کردن.

کرین گفت: «ما این تحقیق رو طوری طراحی کردیم که شرایط دنیای واقعی رو منعکس کنه. هدفمون این بود که مطمئن بشیم این مداخله هم برای بیمارها و هم برای ارائه‌دهنده‌های خدمات درمانی، عملی و معناداره.»

کرین از نوآوری دیجیتال برای بهتر کردن پزشکی سبک زندگی تو پیشگیری و مراقبت از سرطان استفاده می‌کنه. محور اصلی این تلاش، پلتفرم «تحقیقات سلامتی من» (My Wellness Research) هست که تحت رهبری اون توسعه پیدا کرده. این پلتفرم داده‌هایی رو که خود بیمار تولید می‌کنه، مثل اطلاعات تغذیه، ورزش و ورودی‌های دستگاه‌های پوشیدنی، جمع‌آوری می‌کنه و این امکان رو میده که این داده‌ها با اطلاعات بالینی، ژنومی، تصویربرداری و اجتماعی-جمعیت‌شناختی ترکیب بشن تا یه اکوسیستم کامل از داده‌های سرطان ایجاد بشه. این پلتفرم به بیمارها، مربی‌های سلامت و پزشک‌ها اجازه میده با هم در ارتباط باشن و پیشرفت رو به صورت لحظه‌ای دنبال کنن و اینجوری پایش از راه دور و برنامه‌ریزی درمانی شخصی‌سازی‌شده ممکن می‌شه.

با اینکه تکنولوژی نقش اصلی رو تو نتایج بیماران بازی می‌کنه، کرین تأکید کرد که مداخله انسانی کلید اصلیه.

اون توضیح داد: «این واکنش انسانی به این داده‌هاست که تفاوت رو ایجاد می‌کنه. برای من سوال اینه: چطور می‌تونیم با علوم محاسباتی و سلامت دیجیتال—همه این روش‌های تکنولوژیکی—کار کنیم و در عین حال احترام بذاریم و بدونیم کی باید پای آدم‌ها وسط بیاد؟»

تکنولوژی‌های دیجیتال دارن تحقیقات پزشکی سبک زندگی رو متحول می‌کنن و دکتر کرین روی نقش اصلی اونا تو کارش تأکید می‌کنه. علاقه اون بیشتر از ده سال پیش موقع یه تحقیق روی سرطان تخمدان شروع شد. برای مدیریت مؤثر یه مداخله تلفنی متمرکز، اون یه سیستم مبتنی بر ابر ساخت که جلسات رو به صورت دیجیتالی ضبط می‌کرد و نظارت بر کیفیت و مدیریت ساده‌تر تحقیق رو ممکن می‌کرد.

این ضبط‌ها داده‌های رفتاری دست‌نخورده‌ای رو فاش کردن و باعث شدن کارهای بیشتری برای ساختن مدل‌های پردازش زبان طبیعی انجام بشه که می‌تونستن مکالمات رو تحلیل کنن، نیازهای مربی‌گری رو پیش‌بینی کنن و فرصت‌های بازآموزی رو شناسایی کنن.

تو مرکز سیلوستر، کرین این ایده‌ها رو تو پلتفرم «تحقیقات سلامتی من» به کار برد، که جلسات مداخله رو برای نظارت بر پروتکل و درک عمیق‌تر از نیازهای بیمار، از جمله تفاوت‌های زبانی و علائم، ضبط می‌کنه. این پلتفرم با ترکیب این داده‌ها با داده‌های دستگاه‌های پوشیدنی مثل فیت‌بیت، به سمت ایجاد یه پروفایل سلامتی شخصی‌سازی‌شده برای هر بیمار حرکت می‌کنه و از رویکردهای کلی به سمت مداخلات متناسب با هر فرد میره.

علاوه بر RPM، دکتر کرین چندین تحقیق دیگه رو هم تو سیلوستر رهبری می‌کنه که روی رفتارهای سبک زندگی و نتایج سرطان تمرکز دارن، از جمله:

• تحقیقی که مداخلات تغذیه‌ای شخصی‌سازی‌شده رو برای بیماران مبتلا به سرطان تخمدان بررسی می‌کنه.

• یه کارآزمایی بالینی که بررسی می‌کنه چطور رژیم غذایی و فعالیت بدنی می‌تونه خطر بازگشت بیماری رو تو بهبودیافتگان سرطان سینه، پروستات و روده بزرگ کم کنه.

• تحقیقات مشترک با برنامه بهبودیافتگان سیلوستر برای توسعه ابزارهای دیجیتالی که از تغییرات بلندمدت سبک زندگی حمایت می‌کنن.

این ابتکارات نشون‌دهنده تعهد کرین به ترکیب علم رفتاری سبک زندگی تو مراقبت‌های انکولوژی و کمک به بیماران و حامیانشون برای داشتن یه زندگی خوب در طول و بعد از درمانه.

کار اون یه نگاهی به آینده انکولوژی جراحی میندازه، جایی که ابزارهای دیجیتال، همکاری بین‌رشته‌ای و مراقبت بیمار-محور با هم ترکیب می‌شن.

اون گفت: «این یه فراخوان برای نوآوریه. ارائه‌دهنده‌های خدمات درمانی فردا باید با جریان‌های داده از دستگاه‌های متصل راحت باشن تا از این داده‌ها استفاده کنن و با بقیه رشته‌ها همکاری کنن و بیمارها رو تو مرکز هر تصمیمی قرار بدن. تکنولوژی می‌تونه به ما تو این کار کمک کنه.»

لینک منبع